گفت و گو با میهن تی وی در پاسخ به صحبتهای آقای تقوایی. بررسی عملکرد غیر دموکراتیک سال گذشته  کمونیستهای قدیمی ایران در نیو یورک تحت عنوان سکولار دموکراتهای آمریکای شمالی و علت  شکست نشست امسالشان در لس آنجلس فایل صوتی

درحکومتهای دینی چون برپایه مذهب بنا نهاده میشوند و چون مذاهب قرنها پیش در جوامع ابتدائی شکل گرفته اند، نگاه به زن انسانی نیست بلکه بسیار ابزاری و تحقیر آمیز است .از این روست که زن بعنوان یک انسان در حقوق اسلامی بطور کلی مطرح نیست بلکه بیشتر وسیله ای برای رفع نیازهای جنسی مرد محسوب میشود. در  فرهنگ دینی، زن حق ندارد زنانگی خود را ابراز نماید و بعلت زن بودن، از لحاظ حقوقی، اسیر مرد محسوب میشود. مثلا زن نمیتواند بدون اجازه حتی از منزل خارج شود یا برای مسافرت، همچون کنیزان، نیاز به موافقت مرد را دارد. درچنین نگرش مرد سالاری، زن به جرم زن بودن، پرده نشین و از تمامی حقوق اولیه فردی و انسانی محروم میشود.

در فرهنگ خمینی زن ملک شخصی مرد است و وظیفه ای بجز برآوردن خواسته ها جنسی صاحب خود را ندارد؛ به همین دلیل لذت جنسی از کودک شیرخواره از دید او اشکالی ندارد. در بسیاری از موارد دیگر نیز از دید فقهای اسلامی مرد دارای حقوق ویژه و زن وسیله ارضای خواسته های جنسی مرد است. در قوانین جمهوری اسلامی، مرد حق دارد به این بهانه که همسرش در دسترش نیست تا تمایلات جنسی او را برآورده نماید و یا موارد واهی دیگر، هر زمان که اراده نمود، چندین زن اختیار نماید و میتواند حقوق زنان دیگرش را چه بصورت دائم یا موقت، زیر پا نهد. در فرهنگ خانواده های سنتی و مذهبی دختران از کودکی آموزش میبینند که ضعیف بودن را بپذیرند وکودکان در سنین پایین به اسم ازدواج، مورد تجاوز جنسی مردان بزرگسال قرار میگیرند و فرهنگ مردسالارانه در روابط اجتماعی آنان حاکم است.

تمامی جناحها ی سیاسی در جمهوری اسلامی به اشکال گوناگون تلاش نموده اند تا فرهنگ دینی و مردسالارانه را با اجباری نمودن پوشش اسلامی برای زنان گسترش دهد و همه کسانی که خواهان حکومت دینی و حفظ جمهوری اسلامی میباشند، همواره در صدد بودند تا حق انتخاب پوشش زنان را به هر شکل ممکنه نادیده بگیرند. اما زنان ایرانی با مقاومت روز افزون در برابر بی عدالتیهای گوناگون، بر حق انتخاب پوشش خود تاکید نمودند. روسری اجباری جمهوری اسلامی، چه مدل گلمنگلی زهرا رهنورد یا مقنعه همسر احمدینژاد، هردو توسری جمهوری اسلامی به زنان بوده و هر زمان که مشکل حق پوشش زنان از جانب آزادیخواهان مطرح گردیده، طرفداران جمهوری اسلامی، زنان را در خیابان آزار داده و در دادگاه تعزیرات به بی بند و باری محکوم نمودند. اصلاح طلبان نیز موضوع را کم اهمیت جلوه داده اند یا در این مورد با سکوتشان همدست جناح های دیگر شدند. حامیان جمهوری اسلامی به خوبی میدانند که اگر نتوانند روسری را به ضرب تو سری بر سر زنان نگاه دارند و هنگامی که زنان این پرچم نکبت را از سرشان بردارند، پایه های حکومت دینی آنان فرو خواهد ریخت. احمدینژاد با چماق و اصلاح طلبان با زبان، تمام تلاش خود را بکار میبرند تا جلوی این خواسته گرفته شود و لباس زندان حکومت دینی بر تن زنان همچنان باقی بماند.

کسانی که در بین مبارزین میگویند پوشش اجباری اسلامی حکومت مشکل اصلی زنان نیست، اولویتهای مبارزه را گم کرده اند و توجه نداردند که برای رسیدن به آزادی بایستی به حقوق فردی اهمیت ویژه داد. بخصوص در موردی نظیر حق پوشش که یکی از ابتدائی ترین حقوق فردی هر انسان است. برداشتن روسری در تظاهرات خیابانی توسط کسانی که پوشش اجباری اسلامی را قبول ندارند، یکی ازروشهای موثر در مبارزه غیر خشونت آمیز است. شعار نه رو سری نه تو سری موجب جدا شدن زنان روسری به سر از جنبش آزادیخواهانه مردم ایران نمیشود، یا زمینه دیکتاتوری رضاخانی را ایجاد نمیکند؛ زیرا زنانی که روسری را تحمل نمیکنند، به ان رشدی از ازادیخواهی رسیده اند که به انتخاب سایر زنان احترام بگذراند. به عبارت دیگر، شعار نه روسری نه توسری توصیه نمیکند که با زور روسری از سر کسی برداشته شود؛ بلکه بر عکس، به زبانی دیگر میگوید هر کس حق دارد نوع پوشش خود را انتخاب نماید و نفی دخالت دولت در حریم شخصی شهروندان است. دفاع از حقوق فردی پایه اصلی هر حکومت آزادیخواه و مبتنی بر حقوق بشر است

مجید شهبازخانی، ۸ مارس ۲۰۱۱



اصلاح طلبان درون حکومتی طی یک سال و اندی که از جنبش مردم ایران میگذرد، علیرغم شعار ما همه با هم هستیم، نتنها گامی در جهت نزدیکی به نیروهای گوناگون سکولار که اکثریت جامعه ایران را تشکیل میدهند، بر نداشته اند بلکه تلاشی گسترده در راه جدا نمودن صفوف خود از آزادیخواهان سکولار بکار گرفتند. طرفداران حکومت دینی با طرح جدایی ایرانیان داخل و خارج سعی داشتند تا جنبش را در داخل محصور و مهار نمایند. چنین سیاستی موجب گردید تا پشتیبانی از جنبش در افکار عمومی جهان نیز فروکش کند؛ و نتیجه ان شد که ما دیگر شاهد تکرار حضور میلیونی مردم در ایران و حمایت میلیونها ازادیخواه ملل دیگر در پشتیبانی از جنبش سبز نباشیم.

آقای موسوی و هوادارانشان بخوبی میدانند چانچه فضای باز و متنوع سیاسی ایرانیان خارج به داخل هم سرایت نماید، حکومت دینی آنان فرو خواهد ریخت و در یک رقابت انتخاباتی، در اقلیت محض قرار خواهند گرفت؛ زیرا در مقابل رقبای سکولار حرفی برای گفتن و برنامه ای برای حل معضلات اجتماعی نخواهند داشت. تئوریسینهای اصلاح طلب آگاهی دارند که پایه های استبداد دینی را خود دردوران طلائی نخست وزیری امام راحلشان با کشتن هزاران زندانی و تحمیل بحرانهای سیاسی نظیر گروگانگیری در سفارت آمریکا و جنگ با عراق بنیان گذاشتند و پس از سی سال حاکمیت روحانیون، مردم ایران حاضر به بازگشت به ان دوران خوف و وحشت اول انقلاب نیستند. در آن “دوران طلائی” نخست وزیری امام راحل، همه احزاب را بستند، فعالین سیاسی را دسته دسته یا اعدام نمودند و یا فراری دادند، حقوق بشر را نادیده گرفتند و زنان را از حقوق مساوی بی بهره نمودند؛ دورانی که دانشگاه ها را بستند، قلمها را شکستند، اقتصاد را به ورشکستگی کشاندند و با ایجاد بحران، صحنه سیاسی را از هرگونه مخالفی پاک نمودند تا خودشان و روحانیون سیاسی طرفدارشان به قدرت دست یابند

جنبش آزادیخواهانه مردم ایران بسیار پیشرفته تر از ان است که مذهبیون سیاسی بتوانند به راحتی آنرا بنفع جناحی در دورن حکومت مصادره نمایند. نزدیک به یک سال و نیم پیش در تالار مجازی ایران دیدگاه در سخرانی تحت عنوان جنبش جهانی سبز به دوستان عزیز توضیح دادم که چرا جنبش سبز جهانیست و در نوشتاری به مناسبت روز جهانی همبستگی با جنبش ازادیخوهانه ایران، مطلبی را منتشر نمودم که در ان بیان شده بود چگونه جنبش ایران در عصر انفورماتیک باعث تحول در سایر نقاط خواهد شد و امروز با اطمینان بیشتری میتوان گفت که حرکت مردم تونس و مصر ادامه همان راهیست که در ایران آغاز گردیده و تا سرنگونی نظامهای استبدادی و دینی در همه جای جهان گسترش خواهد یافت. اینجاست که برتری و تفاوت دید لیبرالیسم که آزادی را در انسان ذاتی میداند بر مارکسیسم به روشنی جلوه میکند. در هر صورت، اگر هم جبری در تاریخ نهفته باشد، جبر آزادیست و پیروزی از آن انسانهای آزادیخواه است

هرچند اصلاح طلبان درون حکومتی تا کنون هزینه گذار به دموکراسی در ایران را افزایش داده و دستیابی به یک انتخابات سالم وا آزاد را به تعویق انداخته اند، اما خوشبختانه در تونس و مصر، مردم مشکل اصلاح طلبان مذهبی را نداشتند و توانستند خواسته های خود را به روشنی و با صدای بلند مطرح نمایند. در این کشورها قشرهای گوناگون اجتماعی توانستند با پافشاری بر خواسته های خود و از خود گذشتگی، حاکمان مستبد را از صحنه سیاسی خارج نموده و مشغول آماده سازی فضا برای برگزاری انتخاباتی رقابتی، سالم وا آزاد شوند. من اطمینان دارم که هوشیاری فعالین سیاسی ما، بیداری مردم ایران و تجربیات سایر حرکتهای اخیر ازادیخواهانه؛ جنبش ایران را دچار تحولاتی عظیم خواهد نمود

هرچند سیاست پشت کردن به نیروهای سکولار از جانب اصلاح طلبان در نهایت موجب دوری مردم از آنان و تضعیف موقعیت انان در افکار عمومی گردیده و هرچند جناح اصولگرای حکومت تلاش خواهد نمود تا نفوذ و فعالیت آقایان موسوی و کروبی را چه بصورت حصر خانگی یا زندان محدود نماید و هر دو جناح سعی خواهند کرد تا با طرح مسائل جانبی و ایجاد بحرانهای سیاسی، موضوع انتخابات آزاد را به فراموشی بسپارند؛ اما در این جنگ درون گروهی، جناحهای سیاسی جمهوری اسلامی وارد تقابلی فرسایشی خواهند شد و با بالا گرفتن مجادلات به تضعیف سیاسی یکدیگر خواهند پرداخت

در پایان یاد آور میشوم؛ بر ما سکولارها واجب است که به فکر ایجاد آلترناتیو در مقابل جمهوری اسلامی باشیم و نیروی محدودمان را در زد و خوردهای طرفداران حکومت دینی فرسوده ننماییم. گرچه پیگیری خواست انجام انتخاباتی سالم و آزاد از جانب فعالین سیاسی، در میان جار و جنجالها و در فضای پر التهاب پیش رو ممکن است گاه رنگ و اهمیت خود را از دست بدهد، اما این خواسته سیاسی بقدری اساسی است که از جانب مردم فراموش ناشدنیست. ادامه حیات حکومت ولایت فقیهی، اجرای بدون تنازل قانون اساسی جمهوری اسلامی و حفظ آرمانهای امام راحل آقای موسوی کارایی خود را درایران امروز به همان اندازه از دست داده که حکومت نظامی و امنیتی احمدینژاد. مردم ایران پس از سی سال، دست آور های تز ولایت فقیه آیت الله خمینی را مشاهده مینمایند. قایق جمهوری اسلامی به صخره عصر انفورماتیک برخورد نموده و دیگر تفاوت نمیکند سکان قایق در حال غرق بدست خامنه ای باشد یا رفسنجانی. ما باید آگاه باشیم که در راه رسیدن به ساحل دموکراسی نیاز به کشتی دیگری و پرداخت هزینه سفر داریم. ما باید تلاش نماییم تا با تصمیمات هوشیارانه، هزینه ها را درست و بجا پرداخت نماییم و از بهدر رفتن نیروهای با ارزش و محدود خود در جنگهای درون جناح های سیاسی جمهوری اسلامی جلوگیری نماییم
در گفتاری دیگر به راهکار های سیاسی که میتوان بدانها اندیشید خواهم پرداخت
پیروز باشید

مجید شهبازخانی

بهمن ۲۸ – ۱۷ فوریه

——————————————————————

:پیوست

متن و فایل صوتی سخنرانی ۱۷ ماه پیش با عنوان جنبش جهانی سبز: بررسی اولین جنبش جهانی‌ در عصر انفورماتیک

متن مقاله تظاهرات ۲۵ بهمن محکوم به شکست است

ایرانیان پرچمدار تحولاتی هستند که در تونس و مصر به ثمر رسید. در مصر، روز اول صد هزار نفر خواسته خود را بلند و شفاف بیان نمودند و تا وقتی انرا بدست نیاوردند، به خانه هایشان باز نگشتند. در ایران اصلاح طلبها تظاهرات سه میلیونی روز اول را به سکوت و شکست کشاندند. دوستان عزیزی که آزادیخواه هستید وهنوز سنگ ۲۵ بهمن را به سینه میزنید، دست کم از خطای گذشته در جنبش ایران و راز موفقیت مصریان درس بگیرید. اول خواسته ها یتان را مشخص و شفاف بیان کنید و تا وقتی آنها را بدست نیاوره اید، به خانه هایتان باز نگردید. والا تظاهرات برای حمایت از پیروزی مردم مصر، به اندازه تظاهرات برای سلامتی جان امام راحل تاثیر سیاسی دارد. حیف از ساییده شدن پاشنه کفش در این راه

مرگ برجمهوری اسلامی

این گفت و گو در ۳ بخش تنظیم و منتشر میگردد.

بخش اول  

بخش دوم

گفت و گوی بعدی یکشنبه ۱۹ دسامبر ۴ بعد از ظهر به وقت اروپا خواهد بود. هموطنان عزیز در هرکجا که باشند میتوانند از طریق پالتالک یا از همین صفحه وبلاگ در نشستهای تالار ویرچوال کامیونیتی بصورت زنده شرکت نمایند. در نشستهای پیشین با آقای ایرج مصداقی در مورد سیاستهای انحرافی صحبت نمودیم و موضوع آقای بهرام مشیری شاهنامه بود. من نیز در باره تاریخ و تحول مفهوم آزادی در فلسفه سیاسی با دوستان به گفت و گو پرداختم. جهت اطلاعات بیشتر در مورد جامعه جهانی دموکراسی برای ایران  میتوانید به عضویت ایمیل گروپ ویرچوال کامیونی در آیید
Share
Paltalk: Virtual Community For Democracy In Iran

تعریف لیبرالیسم. مشخصه های حکومت لیبرال. مفاهیم گوناگون لیبرال. چرا لیبرالیسم در نگرشهای مارکسیستی یا مذهبی بد تعبیر میشود؟ پایگاه پروتستانیسم در شکل گیری لیبرالیسم.  آیاروشنفکران دینی و طرفداران حکومت دینی میتوانند لیبرال محسوب شوند؟

آیا از ملی‌ مذهبیون که لیبرال خوانده میشوند حمایت کنیم؟

خامنه‌ای در حال حاضر چه میتواند انجام دهد؟

بخش ۱-  تاثیر نفت در اقتصاد ایران، میزان رشد قیمت و کاهش تولید نفت در ۳۰ سال حکومت جمهوری اسلامی. برسی‌ عوامل افزایش قیمت طلا و ارز. لینک ویدئو برای ایران

———————–

بخش 2- خرید طلا و ارز، نافرمانی مدنی یا کمک به دولت. حراج نفت در کانال سوئز لینک ویدئو برای ایران

——————-

  بخش 3- اقتصاد دولتی و راهکارهای دولت برای حل مشکلات اقتصادی لینک ویدئو برای ایران